- ZWEDEN 2007 -

ZWEDEN 2007
Op zondag 5 augustus 2007 vertrokken drie motorrijders richting Zweden. Hoe het zover heeft kunnen komen weet ik niet meer. Iets in de trend van zullen we eens een eindje gaan rijden? Zij Fons tegen Johan. Komt Fons Hedde tegen in de Poisz en ging Hedde ook mee. Waren we voorbereid?, nee helemaal niet. Geen reserveringen vooraf gedaan, zomaar op goed geluk. We hadden alleen het plan om een rondje Vänern te doen. Een soort Leekstermeer maar dan tig keer zo groot. Op zondag vertrokken we. Nog even voor de goede orde, ondergetekende had een Garmin Twenty Eight Twenty aangeschaft. Zonder enige kennis van zaken zou de 2820 worden uitgeprobeerd. Dus het was ook nog eens een verrassing waar we terecht zouden komen. Zweden of Zimbabwe? Maar we hadden mooi zonnig weer en we hadden er zin in. Net als het jaar ervoor richting Puttgarden. Geen probleem tot zover. Op de snelweg wilde het wel. Alleen Garmin (G) wou steeds van de snelweg af. Wel leuk maar dan duurde het zo lang. Eenmaal in Zweden aangekomen zouden we op zoek gaan naar een slaááápplaats. We kwamen na enkele omzwervingen terecht in Ingelstad. Een plaatsje onder Malmö. Welgeteld één bordje met richting B & B. en dan is het nog moeilijk genoeg om in een klein plaatsje de weg te vinden. Een groot wit huis vertelde een Zweedse dame. Daar aangekomen wisten de personen die daar rond liepen ons te vertellen dat de vrouw des huizes net weg was en of we even wouden wachten. Gelukkig was ze snel terug en konden we slapen. Het was 8 uur ’s avonds. Voordat we gingen slapen nog even naar Vellinge om een pizza te eten. We hebben goed geslapen en het ontbijt was uit de kunst.

Maandag zou G ons leiden richting Ljungby. Gek genoeg zijn er meer plaatsen met die naam. We gingen wel richting Noorden maar via een niet bedoelde omweg. Hoewel de omweg in het begin heel mooi was duurde deze toch te lang. Om wat tijd in te lopen even de snelweg gekozen. Om 16.00 uur hadden we een camping in Vrigstad met Nederlandse eigenaren. Een stuga met douche en water midden in het bos. Fons moest weer een kampvuurtje stoken en met behulp van wat benzine uit de tank van Fons motor lukte dat ook nog. Ook hier weer een piza gegeten op het dorpsplein in Vrigstad. En alles met mooi weer.

Dinsdag zouden we wat moeten opschieten want eigenlijk schoten we niks op. We vertrokken om 10.00 uur. Van Vrigstad naar Filipstad. Een plaats van bijna 70 kilometer boven Karlstad. Hoe verzin je het. We gingen richting Jönköping. Na Jönköping hielden we rechts aan en gingen we links van het grote meer Vättern. Bij Karlsborg moesten we oversteken richting Mariestad. Richting Kristinehamn en dan naar boven naar Filipstad. Op de kaart lijkt het maar een klein eindje. In werkelijkheid is het een pokkeneind. Maar de oversteek naar Mariestad was door een natuurreservaat en een heel mooie route. ( de 202). Aangekomen in Filipstad zochten we naar Munkebergscamping. Ook hier weer Nederlandse eigenaars. Een camping met zeer vele sterren en zeer luxe zo te zien. Alleen geen plaatsen meer vrij. Gelukkig had de eigenaar een Zweedse vriend op een berg. Soort uitkijkpost. Gelukkig had deze nog een stuga vrij. We moesten daar wel voor 18.00 arriveren. En dat lukte wonderwel ook nog. En inderdaad een prachtig uitzicht op de berg. We werden opgewacht door een zeer vriendelijke vrouw en of we ’s ochtends ook een eitje bij het ontbijt wilden.

Woensdag een ritje in de omgeving. We waren niet van plan om veel kilometers te rijden deze dag. Alleen het pakte anders uit. Een klein eindje naar boven en dan linksaf. Dat kleine eindje naar boven ging goed. Mooie weg. Alleen er kwam maar geen weg linksaf. Bomen rechts en bomen links, maar geen mogelijkheid om linksaf te slaan. Dus kwamen we uit in Hagfors. Plusminus 65 kilometer boven Filipstad. Even gepauzeerd en er kwam een man op ons af en gaf ons een pakje van der Meulen roggebrood. Hij was namelijk vertegenwoordiger van van der Meulen roggebrood in Zweden. En ja wij hadden een Nederlands kenteken. We waren in Zweden en op de kaart was Noorwegen eigenlijk ook wel dichtbij. We besloten om even naar Noorwegen te gaan. En wel naar Kongsvinger. Op de kaart een klein eindje maar in werkelijkheid een p…..eind. De weg naar Torsby was ook heel mooi. Vooral heel plooiend. In Torsby een lekker ijsje genomen en de passanten eens goed bekeken. Daar was ook niks mis mee. De weg naar Kongsvinger was ook mooi en vooral lang. In Kongsvinger de roggebrood met zelf gekochte kaas opgepeuzeld. En toen kwamen de donkere wolken en het begon te waaien. Gelukkig nog geen regen. Op de terugweg naar Filipstad gingen we op een gegeven moment linksaf. Een mooie brede asfaltweg. Een voorrangsweg waar je maar 70 km.per uur mocht rijden. Alleen ging deze weg al snel over op gravel, grind of zo iets. Alleen het bleef wel een voorrangsweg. Met de motor was 30 km. per uur al meer dan genoeg. En deze weg was ook nog eens ongeveer 30 kilometer lang. Maar hij voerde ons wel langs veel mooie meren en nog veel meer bos. Bomen meteen rechts en links van de weg. En af en toe een zijweg van gravel. En dan duurt een weg lang, vooral als je in de gaten krijgt dat je eigenlijk wel zou willen tanken. En dat kan in het grote boze boos niet. Eindelijk in Gräsmark konden we tanken bij een ICA winkel. Meteen boodschappen gedaan want het zou wel eens laat kunnen worden. Via Sunne, Munkfors en Sunnemo kwamen we weer op de basis in Filipstad. Het was inmiddels half negen ’s avonds.

Donderdag zou de eerste dag zijn dat we weer af zouden zakken naar het zuiden. Via de 63, E18 en E45 naar beneden. Bij Ămäl rechtsaf naar de zee. Via Uddevalla naar Alingsäs. Een route langs meren en nog eens meren. In Alingsäs kregen we onze eerste plensbui op de kop. Gelukkig konden we schuilen onder een grote boom. Onze slaapplaats werd een soort van jeugdherberg. Alleen er waren geen jongeren maar alleen maar zeer oude mensjes. Door onze komst, wij waren van de leeftijdsgroep 50 plus, werd de gemiddelde leeftijd weer wat jonger. Maar we waren zeer welkom. En ook onze Zweedse kronen. We waren achteraf toch wel nieuwsgierig of onze uitgaven wel gecontroleerd zouden worden door de Zweedse fiscus. Maar dat ter zijde. Nadat we waren gesetteld het dorp verkend. Weinig te doen en maar een thais restaurant opgezocht. Het bleek iets van kip te zijn met lekkere sausjes.

Vrijdag de laatste dag en de laatste loodjes naar huis gebracht. In Denemarken wees Hedde op zijn tank. Het rode lampje brandde al een poosje. En dan is de “find” knop op de Garmin echt een uitkomst. Linea recta naar een pomp.

Totaal 3.231 kilometer afgelegd deze week. Een prachtige week maar iets teveel gereden en iets te weinig gezien. Maar wel voor herhaling vatbaar.

Johan ten Hoor.

- ZWEDEN 2007 -