- OUDERE VERHALEN -

Sukkel of suukel

Vooraf
Voor de liefhebbers een ritje naar Zweden. Een reis uitgestippeld door Jan Bouma en Fons van Kessel. Beide heren waren al een beetje bekend in Zweden. Na een oproep in het clubblad of er liefhebbers waren om wat te gaan toeren in Zweden kwam er wel degelijk respons. Uiteindelijk 9 heren en een dame besloten de reis te aanvaarden. Jan en Fons besloten een weekprogramma in elkaar tezetten. Ruim een week van te voren kwamen we op een geheime locatie (bij Jan thuis) bijeen om de finesses door te nemen. Op de tafel lag al een grote kaart met pijlen waar de route langs ging. Een reisbeschrijving werd uitgedeeld. We zouden zaterdag 10 juni vertrekken vanaf de pompstee om 07.00 uur en aankomst 12.00 uur bij de veerpont in Putgarden. Overtocht 1 uur.

citaat uit reisbeschrijving: "gedurende de hele trip wordt er niet gejaagd, er wordt ten alle tijden op elkaar gewacht". Einde citaat. Verder in een keer door Denemarken en dan om 18.00 uur aankomst in Knäred te Zweden. Verder werd verwacht dat de motorfiets in goede conditie moest verkeren en ieder de benodigde papieren in orde en bij zich had. 

Wie gingen er mee en waar sliepen we 

Stuga 1: Jan Bouma, Johan ten Hoor, Gert Jan Gunnink, Fons van Kessel.
Stuga 2: Hedde Cazemier, Pieter Kort, Rob Helwerda, Jan Tinge
Stuga 3: Tineke Nauta en Martin Nieswaag.

Een stuga is een vakantiehuisje met stapelbedden en een beperkte keuken. Meer om te slapen dus: Eten en drinken kon in de restaurants bij de camping of onderweg.

De ontberingen in het echt 

dag 1 (zaterdag)
Om 07.00 uur was iedereen stipt aanwezig. We vertrokken een kwartiertje later wegens wat onduidelijkheden aan een (bmw) motor. Het weer was uitstekend en ging richting 25 graden. In Bremen hebben we ongewild een cursus tramrails leren rijden. We zwierden van de ene baanhelft naar de andere om maar een beetje goed uit te komen bij de volgende verkeerslichten.

Lekker op de snelweg toeren en ineens (11.00 uur) begaf de motor (bmw) van Pieter het even na Bremen. De rest kon weinig anders doen dan door rijden op de snelweg. Op de eerstvolgende parkeerplaats telefonisch contact gezocht met Pieter. Pieter zou worden opgehaald door de bmw service dienst en wij zouden door rijden naar Zweden. Later bleek dat bmw staat voor "bloed mooie wijven". De motor werd door de service dienst opgehaald en naar de fabriek in Bremen gebracht alwaar de motor als Pieter een vip behandeling kregen. Ik zal maar niet zeggen wat een vip behandeling is, maar Pieter vond het helemaal niet erg.

De rest van de groep vervolgde de rit naar Putgarden. De geplande tijd van 12.00 uur werd niet gehaald. Twee uur later arriveerden we pas. Betalen bij de pont moest er. Kon met credit card of contant. Maar ja, als je met 9 motoren in de rij staat duurt het wel even. Jan B., Rob, Hedde en Gert-Jan waren als eersten door en kregen meteen het sein dat ze de boot op konden rijden. En wat schetst onze verbazing, de klep ging omhoog en weg waren de heren. De rest was nog aan het betalen en er zat niets anders op dan een boot te wachten. De rest bleek later de Mac-Donalds groep te heten.  

Moet nog wel even vermeld worden dat Jan Tinge van de Mac-Donalds groep bij de verkeerde tol ingang ging staan en rest volgde hem trouw. Wat een vertrouwen hadden we in Jan. (sommige mensen stralen dat uit, een geboren leider zullen we maar zeggen.) 

Om ongeveer 15.00 uur weer van de veerboot af. Maar geen wachtende motorrijders te zien. Wat doe je dan. Gewoon verder rijden naar de volgende oversteek over het water. Lekker wat toeren en je nergens wat van aantrekken. Lekker genieten van het mooie weer. Vlak voor de tweede pont bij een benzine pomp zag een van ons een bekende. Omgedraaid en naar hem toe gereden. Het was onze Hedde. Bleek dat hij zijn metgezellen uit het oog was verloren. Of zouden Jan B. Rob en Gert-Jan iets van plan zijn geweest? Tezamen met Hedde de tweede oversteek genomen. Het was toen al iets over zessen. Na de oversteek zaten we in Zweden. Bij de grenscontrole hoefden we onze paspoorten niet te laten zien. Gelukkig hadden we ook nog afgesproken dat we iets zouden gaan eten bij de Mac Donalds vlak bij de grens controle. We zouden dan weer compleet zijn. We reden een eindje Zweden in, keken naar rechts, keken naar links, maar geen Mac.D. Dan maar een eindje doorgereden. Op een gegeven moment zaten we in Ljungby en waren we 60 kilometer te ver gereden. Maar in Ljungby zat wel een Mac D. Dan maar even een hapje genomen voor de inwendige motorrijder. Om 21.00 uur vertrokken we uit Ljungby richting Knäred. Voordat we vertrokken uit Ljungby hadden we telefonisch contact met Pieter. Pieter was na zijn vip behandeling ook al in Zweden gearriveerd. Alleen rijden gaat veel sneller dan een groep blijkt maar weer. Met andere woorden, wie zou er het eerst in Knäred zijn. PK of de Mac-D. groep. JB, R en GJG waren inmiddels om 20.00 uur aangekomen. Het lukte Pieter om als tweede aan te komen om plus minus 21.45. De Mac-D. groep maakte onderweg nog kennis met een overstekende Eland. En uiteindelijk om 22.00 uur arriveerden we als laatste.

We hadden deze dag inclusief te ver rijden 845 kilometer afgelegd. Met alle respect voor Martin en Tineke op hun wat snellere motoren. Ten minste wat zit houding betreft. 

We hebben het deze avond niet al te laat gemaakt. De stuga's stonden midden in het bos. En wat heb je in een bos ?, juist vele ……….. 

Dag 2 zondag (de dag na dag 1)
Daar de eerste dag nogal vermoeiend was stonden we niet al te vroeg op. Omstreeks 8 uur waren de eersten wakker. Het ontbijt hielden we simpel, brood hadden we meegenomen. We besloten naar het westen te gaan. Garmina, bij Rob voorop de motor, had een mooie route voor ons. Bij aankomst bij het haventje een lekkere hap genomen. 10 porties scholl met frites. Jan B. ontpopte zich als een echte Hollander. We hoefden maar 9 porties te betalen. Wegens het ontzettende mooie weer, ruim 30 graden, besloten we maar wat eerder naar de thuisbasis te gaan. Konden sommigen nog even gaan zwemmen. Zelfs de meest verstokte landrotten doken het water in. Zelfsd FvK en GJG. Terug om 18.00 uur en nog wat eten ingeslagen voor de volgende dag. Totaal 227 kilometer gereden.

's Avonds gingen Jan T., Johan, Tineke, Martin, Rob en Pieter nog even het dorp in om te zien of er nog wat gegeten kon worden. Gelukkig was er een pizzeria. Afgezien van Martin bestelde iedereen de pizza van het huis. En de prijs viel reuze mee. Een tafel verder zat een wat raar uitgevallen Zweed. (type troll). Op het moment dat hij door had dat we Hollanders waren kwam hij naar ons toe en stelde zich voor. Was wel vriendelijk, gaf ons allemaal een hand. (vlug even de vingers natellen, en gelukkig we hadden al onze vingers nog.) Hij reed namelijk op een Daf truck. En ja, Pieter doet iets met Scania's, dus beide heren waren al snel in conclaaf over vrachtauto's.

Om 21.00 uur weer bij onze stuga's. We kwamen tot de ontdekking dat ons huisje geen waterafvoer had, in tegenstelling tot de andere stuga's. En dan is een emmer handig. Ook deze avond hadden we toch wel last van de vele …….. Zelf had ik mijn enkels helemaal ingespoten met ………spray. Hielp dus geen ene moer, want ze staken dwars door de sokken heen. 

Dag 3 maandag (de dag na de vele ……beten)
Ontbijten in het bos bij een zomerse temperatuur om half 9. De heren van huisje 2 toonden hun vrouwelijke kant. Ze hadden netjes een waslijn gespannen tussen twee bomen. Dat het een natuurlijke omgeving was bleek al snel toen we bezoek kregen van twee eenden. Waren duidelijk van plan om mee te ontbijten. Het slap geouwehoer begon al snel op deze vakantie. Kreten als de "tank tas tocht twente" kwamen boven drijven. Het meeste was al niet voor publicatie geschikt. Garmina wees ons weer de weg door het mooie Zweden. Martin en Tineke namen een rustdag. Pijnlijke spiertjes vroegen om aandacht. En wat moet je schrijven als alle dagen prachtig zijn om te rijden. Misschien enkele opvallende details. In Himmerid reed de groep gewoon door bij een zebrapad, behalve Gert-Jan. Twee mooie …………stonden te wachten, of was het correct rijgedrag? Om 13.00 uur een pauze ingelast bij een automuseum met eland park. Ook deze dag lonkte het zwembad. 17.00 uur weer terug na 207 kilometer te hebben gereden. We hadden er bij het ontbijt al een beetje over gehad, een bbq. En wat schets onze verbazing, Martin en Tineke hadden al een complete barbeque klaar staan. Wat wil je nog meer. Tijdens, voor en na het eten veel slap gelul. Dit ontlokte Pieter de uitspraak: ' Ben ik dan de enige die hier serieus is"?  Blijkbaar vonden we dat. 

Dag 4 dinsdag ( da dag na de BBQ)
Op deze alweer zeer zonnige 31 graden dag besloten Jan B en Fons een rustdag te nemen. De rest vertrok om ongeveer 10 uur. Een pauze werd ingelast bij een mooi rustig meertje. Het was nog maar 11 uur. Na de volgende stop en wederom bij een mooie waterplas, vroeg Rob ons of wij die twee grote vogels ook hadden gezien. Soort meerkoet , maar dan anders. Wij hadden ze dus niet gezien. Bij de waterplas stond een soort tableautje met een gastenboek. We werden "välkommen" geheten in "Laxbro". Tineke heeft namens de club het gastenboek getekend en ons adres van de web-site achtergelaten. De volgende uren leidde garmina ons door zandpaden en nog meer stoffige wegen. Parijs-Dakar was er niets bij.

Tegen 17.00 uur waren we weer bij onze stuga's. Jan en Fons waren in geen wegen en velden te zien. Ze zouden de sleutel in de dakgoot achterlaten als ze weg gingen. Alleen geen van beiden konden ze bij de dakgoten komen. Dit soort problemen krijg je met kleine mensjes. Beide heren lagen met hun luie kont in het zwembad en hadden de sleutels op een "logische" plek verstopt. Maar ja, wat is logisch. Hier had de groep een meningsverschil met de beide heren. Volgens Jan en Fons is de bloempot logisch. Waarvan akte. Maar ondanks een meningsverschil toch ook een grote waardering voor beiden. Ze hadden inmiddels grote inkopen gedaan bij de plaatselijke appie en zelfs 10 eieren gekookt. Alles voor het ontbijt de volgende dag. De huisjes waren ook schoongemaakt voor de volgende dag, die in het teken van de verhuizing naar Bergkvara stond.

Deze dag 262 kilometer gereden. 

Dag 5 woensdag ( de dag van de verhuizing)
Ook deze woensdag weer "30 klein nulletje c". ( 30˚ c ). Bij het ontbijt in de buitenlucht werden de gekookte eieren naar binnen gewerkt. Pieter zat bij de picknick tafel tegenover Jan T. (hepi en hepi). Dit was alleen al een goede bijdrage aan de levende discussies 's morgens. Alleen ging de discussies al snel richting ouwehoeren. Onze enige dame aan boord kon het echt niet meer bevatten. "Het zijn net kleine kinderen", aldus een wijze uitspraak van haar.

De zweden zijn toch wel gastvrij. We sliepen met de deuren wagenwijd open, terwijl de paspoorten, vreemde valuta en andere waardevolle objecten gewoon op tafel lagen. Garmina had wederom een verrassende rit uitgezocht door bosweggetjes bestaande uit grind en zandpaden. Omstreeks 11 uur een pauze. Fons merkte op dat de panty's van Pieter nog uit zijn koffer staken. Ook vroeg Rob ons of we die twee grote vogels ook weer hadden gezien. Wij moesten het antwoord weer schuldig blijven. Zou Rob ons nu voor de gek houden of ziet hij meer dan de rest van de groep. Het bleef een raadsel, die twee grote vogels. Om 16.00 uur kwamen we in Bergkvara aan. Bergkvara ligt aan de oostkant aan de zee. Pieter en Rob waren van plan om te gaan zwemmen, maar binnen een minuut waren ze al terug wegens het te koude water.

Aan het eind van de dag gingen Pieter, Johan, Jan T., Hedde, Martin, Tineke en Rob nog ergens eten. Er viel weinig te zoeken en uiteindelijk kwamen we bij een leuke tent met een wat minder aardige vrouw. Het was al bijna half acht en ze zouden om 8 uur al sluiten. Het was aan haar gezicht af te lezen. Toch mochten we wat bestellen. Het gelukte ons haar tweemaal een glimlach te ontlokken. Een overheerlijk visgerecht met gekookte aardappelen bestelden we en daar was echt niks mis mee. Het weer sloeg om en een donkere dreigende lucht kwam ons tegemoet. Het bleef gelukkig bij een dreiging. Ook moesten we nog wat slapen. In Knäred hadden we twee stapelbedden waarin boven en onder plaats was voor één persoon. In Bergkvara echter hadden we een stapelbed waarin boven iemand kon liggen en beneden twee personen. Alleen de ruimte beneden was geschikt voor 1 ½ persoon. En niemand wilde met zijn tweeën knus tegen elkaar in het onderste bed. Gelukkig konden we wat extra matrassen regelen en aldus geschiedde het dat enkele personen op de grond sliepen.

248 kilometer deze dag. 

Dag 6 donderdag ( de dag na de stapelbedden)
De meesten van ons hadden redelijk geslapen. Alleen er ontstond wat paniek. In Knäred stonden veel bomen. En als daar een boom wordt omgezaagd valt dat niet zo op. Op de campingplaats in Bergkvara echter waren weinig bomen aanwezig. We waren al bang dat de snurkers onder ons heftig bezig waren geweest. Vooral ………….. en ………………, maar ook ………en ….…….. kregen uitleg van zogenaamde niet snurkers hoe ze moesten slapen en vooral waar, bijvoorbeeld aan de andere kant van het dorp. Trouwens ook……………….kan er wat van. En ……………..moeten we ook niet vergeten. En weet je wie er ook een aardig deuntje mee kan zagen? Juist……………..die. Erg hé. En de overige drie sliepen zo vast dat ze zelf niet eens weten dat ze tot de top drie der snurkers behoren. Maar ook dit werd weer heftig opgeklopt en kan onder het hoofdstuk ouwehoeren opgeborgen worden. Maar het snurken had aandacht gekregen en werd vervolgd. O já, ja!

Een beetje frisse morgen als je 30 graden gewend bent. Gelukkig had Pieter warme broodjes gehaald uit de campinghal. De arme bakker wist niet wat hem overkwam. Meestal bakte hij er niet zoveel. (van). Fons had een snipperdag gepland en wou de omgeving van Bergkvara wat beter bestuderen. De rest vertrok richting eiland Öland. Niet zo'n bijzonder eiland, maar we zijn er geweest. Tanken is soms wat lastig. Vooral bij pompen waar je alleen maar met een creditcard kunt betalen. Na 11 uur begon de zon alweer volop te schijnen. Halverwege de dag even een supermarkt ingedoken. En daar waar je het niet verwacht raakten sommigen de weg kwijt. Om half 6 waren we weer terug. Toch nog 330 kilometer onderweg geweest. "s Avonds nog lekker buiten kunnen zitten. Dat sommigen echt geen Zweeds kunnen lezen bleek bij de afwas. In het aanrechtkastje stond iets wat op een afwasmiddel leek. Het was een soort WC eend bleek achteraf.

Dag 7 vrijdag (de dag dat de zwaan aanviel)
Vrijdag zouden we verkassen naar Ystad onder in Zweden. Onze bakker van de camping was een snelle leerling. Hij had iets meer gebakken en Pieter kwam al weer aansjouwen met veel warme broodjes. Nu moet je weten dat onze stuga's omringd was met water. Achter ons de zee en voor ons een groot meer. In dit meer zwommen twee echtparen Zwaan. Het ene mannetje was lief en bescheiden en de andere was meer een dominante witkop. Op deze morgen zat de zwaan aan de oever. Ik liep zelf die kant op en stond ineens tegenover de Zwaan. Het enige wat tussen ons bevond was een kraag van riet. Ik zag hem denken hoe op het land te komen. Rob kwam ook aan wandelen en de zwaan probeerde met nog meer energie door het riet te komen. Vlak na Rob kwam Pieter aangewandeld. En toen ging het mis. Het gelukte de zwaan door het riet het land op te komen. En dan is het hilarisch om te zien hoe drie volwassen kerels vluchten voor een beetje grote vogel. Fons bracht uitkomst. Met de pantoffel in de hand ging hij de Zwaan te lijf. Nou ja, te lijf, hij zwaaide wat met zijn pantoffel. Je hebt helden in meerdere categorieën. Pieter bleek deze nacht te zijn gewisseld van stuga. Hij kon de hout verwerkende industrie niet meer aanhoren.

De route leidde ons via de kust naar Ystad. Ergens halverwege sloeg Garmina het bos in. We kwamen bij een bordje "militair oefenterrein". "Veldmaarschalk" Rob reed gewoon door. Jan T. reed op plaats twee en twijfelde even, (de rest volgens mij ook) maar nam het kloeke besluit om zijn volgers ook door het oefenterrein te leidden. Toch weer de kwaliteiten van een groot leider. Het was echt werken op de motor om over de zandpaden te komen. En nog steeds de gedachte, waar zijn we in vredesnaam mee bezig. Gelukkig na een kwartiertje kwamen we wandelaars en fietsers tegen. Dus geen overvliegende projectielen. Halverwege de middag kwamen we bij een oud spoorwegstation waar de stoomloc net op stoom werd gebracht. Dat was wel een prachtig gezicht. 's Avonds op de camping nog de voetbalwedstrijd Nederland tegen Ivoorkust kunnen bekijken. De camping in Ystad was wel de meest luxe camping. Voordat we gingen pitten hebben ………….. en …………..nog van stuga gewisseld. Dit zou de gemoedsrust van enkele heren tegoed doen.

Gereden kilometers 275. 

Dag 8 zaterdag ( de terugreis )
Ook de laatste dag nog steeds zonnig en het ontbijtje in de open lucht. De terug reis stond meer in het teken van hoe komen we thuis en niet zozeer om nog een mooie route te rijden. De vraag was wel komen we nog droog over. Alleen voor Hamburg wat dichte mist maar verder droog. Om 18.00 waren we weer thuis en we waren om 08.00 uit Zweden vertrokken. De terugreis duurde 10 uur terwijl de heenreis voor sommigen 15 uur duurde.

Gereden kilometers 837 

Enkele wetenswaardigheidjes
kosten oversteek          tol        : puttgarden                  : € 35,00
                                   tol        : helsingØr                    : € 15,94
terugreis brug               tol:       : malmö                        : € 17,42
idem                            tol        : denemarken               : € 14,07
glas bier in Zweden                                                     : € 2,16
pizza in Zweden                                                          : € 7,01
laxfile ( zalm) in Zweden                                              : € 14,56
läsk (glas cola) in Zweden                                           : € 1,95
kosten stuga’s per nacht ongeveer                               : € 10,00
totaal gereden kilometers                                             3.233 km.
totaal aantal liters benzine                                            145,79 liter
gemiddeld km. per liter                                                 1 op 22
aantal malen getankt                                                    14
totaal benzine kosten                                                   € 194,51

Graag zou ik willen besluiten met een Zweeds gezegde voor diegene die niet mee geweest zijn:

 " Man saknar inte kon, förrän båset är tomt ".  

Uw reisverslaggever: Johan ten Hoor

- OUDERE VERHALEN -